مقاومت ترمز دینامیک

 

الکترو موتورها از باب توقف دارای دو ردیف ایستادن و ترمز می باشند.

موضوع توقف برخی موتورها خیلی اهمیت ندارد به عنوان مثال موتور یک Fan صنعتی پس از قطع برق ممکن است یک دقیقه همچنان بچرخد و سپس بایستد. اما موتور یک آسانسور باید دقیقا در محل مورد نظر متوقف گردد که این موضوع مفهوم ترمز در موتورهای الکتریکی را آشکار می کند.
برای ترمز الکترو موتورها سه روش کلی وجود دارد.

       1- تزریق جریان DC و ایجاد شرایط مغناطیسی حالت روتور قفل شده.
       2- اعمال جریان معکوس و ایجاد چرخش معکوس میدان مغناطیسی.
       3- انتقال موتور به مد ژنراتوری و استقرار یک مقاومت برای تخلیه انرژی الکتریکی روی آن.

 

روش سوم روشی است که هم امکان کنترل بهتری از جهت مقتضیات ترمز فراهم می نماید و هم فشار کمتری به شافت، محور و مجموعه مکانیکال الکترو موتور دارد می سازد.
این روش در صنعت با عنوان ترمز دینامیک شناخته می شود و مقاومتی که برای جذب انرژی برگشتی الکترو موتور استفاده می شود با نام ( DBR (Dynamic Breaking Resistor نامیده می شود.

چنین روشی درگذشته فقط برای موتورهایی استفاده می شد که قابلیت تغییر به مد ژنراتوری را داشتند ولی امروزه با توجه به استفاده از درایو در کنترل موتورها، با استقرار مقاومت DBR در DC Link درایو استفاده از این روش برای اغلب موتورها کاربردی شده است.

در ترمز دینامیکی، روش قدرت ترمز به توان مقاومت ترمز مربوط می شود، ‌هر چه مقاومت با توان بالاتری استفاده شود، ترمز با شدت و قدرت بیشتری صورت می گیرد.
در روش های مدرن که تمایل به قدرت های متفاوت در حالت ترمز وجود دارد، مقاومت های DBR‌ با تپ های مختلف ساخته می شوند که تغییر تپ ها در مدت ترمز شرایط ایجاد یک ترمز هوشمند را فراهم می سازد.

یکی از صنایع مهمی که استفاده بالایی از این تیپ مقاومت ها دارد، صنعت ریلی و Traction Motor ها می باشد.

رنج و ظرفیت این مقاومتها بر اساس قدرت الکترو موتور، با میزان انرژی چرخشی (اینرسی) روی شفت موتور در لحظه ترمز (که به وزن و گشتاور و مشخصات باربر می گردد) و زمان تنفس (فواصل بین ترمزها) با توجه به نوع کاربرد، ‌استخراج می گردد.